Dışarıda yağmur yağıyor. Hatta şimşekler çakıyor. Garip bir şekilde bir şeylere sığınma ihtiyacı hissettim.Sonra birden bir şarkı çalmaya başladı aklımda ve sen geldin gözümün önüne. Seni sevmeyi onurlu bir iş gibi yapıyorum merak etme. Sınırlar çizdim kendime en az hayal kırıklıklarım kadar keskin. Mesela yüzünün her hattını binlerce kez kafamda canlandırabilirken ve gülüşünü , seninle birlikte olduğumuz herhangi bir hayal kurmak yasak. Bazen her şey o kadar anlamsız geliyor ki. Bugün o sınıfta sınava girdiğimde etrafa baktım. Sen yoktun. İnsanların yüzüne baktım. Sen yoktun. Hatta bir tanesi sana o kadar benziyordu ki.. ama sen değildin işte. Daha ne kadar kandırabilirim ki kendimi..Bilmiyorum.Yalnızlıktan yoruldum.Seni beklersem gelecek misin? Elimden tutacak mısın? Yoksa kabusum mu olacaksın? Çıldıracağım. Ama bu sakin bir çılgınlık olacak merak etme. Sessizce intihar etmek gibi.İçimde başlayıp sende bitecek. Gözlerin? Onları olsun veremez misin bana? Bir an düşündüm de bunları ilerde okuma ihtimalini. Sadece güldüm. O kadar uzaksın ki.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder