Bu hayatta ciddi anlamda anlamakta zorluk çektiğim şeyler oluyor. Ki ben insanları iyi anladığımı zannederdim. Fakat sanırım anlamıyorum onları. Bazıları var ki candan dediğim can ötesi bellediğim. Ama bir türlü anlaşamadığım olsa da olmasa da yokluğunu hissettiklerim. Kör dövüş bu. Ben önceleri kendimi pek anlatabilen biri değildim. Susarak insanların beni anlamasını bekleyerek bi' asır geçirdim. Ama sonra anladım ki susmak çözüm değil. Eğer istediğin bir şey varsa ya da kafana yatmayan bir durum söyleyeceksin. Anlatacaksın. Kafanda soru işaretleri olmayacak. Rahat yaşayacaksın. Geceler zehir olmayacak sana. Hep derim.Susan insan tükenmiş insandır. Bir insanın kendisini anlatmaktan vazgeçmesi kadar acı ne olabilir ki? Karşımızdaki kim ki böylesine yıkıyor ve ezip geçebiliyor bizi? Kim ki suskunlaştırıyor, içimizi boğuyor?
O sadece bir insan. Başkaları için herhangi biri. Ama benim için 'özel' biri. Peki bu hangi özelliği ki beni böylesine kırmaya hak kazandırıyor? Beni sevmesi için yalan mı söylemeliyim? Yalanlar tatlı gelir dedi arkadaşım geçenlerde. Ölümün en büyük gerçek olduğu bi' dünyada ne yalanından bahsediyoruz abi? Hangi hayal dünyasında yaşıyor ki gerçeği hiç bilememiş? O yüzden açığım artık. Karşımdakine karşı açığım. Ne hissediyorsam o . Yalan bekleyen , sahte gülüşlere kanan sevdiklerimse gerçekten sevemediklerim olmalı diyorum ben. Cidden sinirlendim bugün acayip hem de. Yakınlarımın bana gelip 'sen böyle değildin değiştin' demelerini bende cinnet etkisi yaratıyor abi. Yapmayın Allah aşkına. Neden beni kendim olarak kabul edemiyorsunuz? Siz beni 'ben' olarak hiç mi sevmediniz yahu? Evet kıskancım evet çekilmez oluyorum zaman zaman ' Fakat eğer benimle en kötü halimle baş edemezsen, beni en iyi halimde katiyen hak edemezsin.' demiş Monroe. Gerçi şimdi de herkes o kadına bir ayrı hayran tiksindirdiler yeminle. Her neyse konu bu değil. Kimse muhteşem değilken ben nasıl öyle olayım söyleyin bana kardeşler ya. Bir de beni kafasında ilahlaştırıp tekrar bana gelip eskisi gibi olalım diyen tiplerden artık nefret etme derecesine geldim. Bi' kez olsun beni ben olduğum için sevin ya göründüğüm kişi için değil yaptıklarım için değil 'ben' olduğum için. Ben sizi öyle seviyorum çünkü. 'Sen' olduğun için. Sen tüm yanlışlarınla, doğrularınla ve tüm saçma halinle en az benim kadar huysuz ve takıntılı ne olursa olsun sensin işte. Sizde beni böyle sevseniz ha canlarım? Ha? En katlanamadığım şeylerden biri de bencil olduğumun söylenmesi. Düşünüyorum bazen kızıyorum kendime ama sevgi konusunda bencil olduğuma inanamıyorum hiç . O kadar çok yoruluyorum ki bazen kendimi açıklayacak gücüm kalmıyor. Tüketiyor öldürüyorsunuz beni. Ben kendimi anlatmaya çalışırken susturup olmamı istediğin kişiye büründürüyorsunuz. Ben sizin hayal kuklanız değilim, bakıcınız değilim, sizi çok seviyorum diye nedir çektiğim bu eziyet? Sevmeyin abi sevmeyin . Yeminle yoruldum. Yordun sözünü duymaktan sizin hayatınız, sizin sorunlarınız için didinip durmaktan ve kendimden bahsetmek isteyince geçiştirilmekten yoruldum.
Birilerinin egosunu tatmin etmekten , birilerini pışpışlamaktan gerçekten acayip derecede sıkıldım.Neden sadece sevmeyi denemiyoruz ha?
Birilerinin egosunu tatmin etmekten , birilerini pışpışlamaktan gerçekten acayip derecede sıkıldım.Neden sadece sevmeyi denemiyoruz ha?
Çok dertliyim . Bi' de sırf bununla kalsa iyi evde ayrı bi' kıyamet bendeki ayrı bir olay. Pimi çekilmiş bomba gibi dolaşıyorum etrafta. Abi çok şey istemiyorum ya bir kez olsun biri de benim için çabalasın bir kez olsun ben birine yordun beni diyebileyim bir kez olsun biri beni yürekten sevsin lan? Çok mu zor? Çok mu imkansız ? Bir de bunları kimseye anlatamamak çok pis koyuyor bazen. Geçenlerde yürekten birine bahsettim bana 'bencil ol biraz kendini düşün hepsini sen düzeltemezsin' dedi. işte o an gözüm açıldı . Maymunun gözünü açtınız bayanlar baylar. Artık kapan deseniz de KAPANMAZ! Yordunuz lan. Çok fena hem de. Kuzey'e bağlattınız lan. Atarlıyım çok pis.
Alın bunu dinleyin adam olun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder